Unha semana mais, acode escoitar.org esta semana de man, novamente, da man de Horacio e Juan Gil, que esta semana van cargados co son dun muiño electrico moendo millo.

Tras explicar que escoitar.org foi contactado dende a fonoteca nacional mexicana para facer unha instalación que presente o material mediante un mapa de sons de Mexico.

Sona o son e o primeiro en chamar é Jose de Lobios. Seica di que é o seu muíño. Debe ser o mesmo modelo de muíño que o que ten el na casa. Rapidamente acertado. Moi ben Xose. Preguntado por que son cree el que habería que gravar en Lobios, responde que as arias na serra da terra do Xures. Tomamos nota Xose da súa proposta, i esperamos poder acercarnos por Lobios para facer algunha gravación dos sons naturais que se poden escoitar na terra do Xures.

Esta semana atinaron a primeira os ointes. A semana que ven haberá que poñerllo un pouquiño mais complicado. Despídese escoitar.org unha semana mais, prometendo voltar para a seguinte cunha nova proposta para os oídos d@s oíntes do tren do serán.

Escoitar o programa [7′00”]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode esoitar.org da man de Horacio e Juan Gil, esta semana cargados co son do xogo da Chave.

Tras decir que o son que escoitamos esta semana é un encargo dalgún oínte do programa pasamos a escoitar o son.

Chama Gonzalo quen pensa que é unha lonxa dalgún lugar pequeno. Non é iso, pero non é unha mala idea. Efectivamente hai xente e hai barullo e podería soar deste xeito.

Chama Lucia, quen di que a ela lle parece camiño de Viveiro unha rapa das bestas, ou unha feira de gando. Non son malas ideas pero efectivamente, non son malas ideas, pero non é o son que achegamos esta seman.

Escoitamos un segundo son, para ver se nos di algo mais sobre o asunto…

Chama Maria dende Ribeira quen pensa que pode ser un campionato de chave. Impresionante!!! Acertouno. Dixo que o sabía dende o principio. Que o son de fondo lle parecía que podía ser, que seica escoitou o caer dalgunha chave.

Chama tamén Manolo dende Santa Comba, que di que lle parecía un casino, coa xente xogando a máquina. Non era pero tampouco era unha mala aproximación…

Tras escoitar as chaves caendo, despedímonos do tren do serán, esperando voltar a semana que ven con mais sons.

Escoitar o programa [9′54″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode escoitar ao tren do serán. Desta quenda son Horacio e Juan Gil que veñen cargados esta semana cos sons dunha paxarería de Canarias, son que foi gravado durante a participación de escoitar.org no Media fest festival.

Tras dar a pista de que o que vamos a escoitar ven das Canarias, poñemos o son.

Chama Chiqui de Sobroso que pensa que é unha gaiola de canarios. Preguntada por que pensa que é unha gaiola, ela dí que lle parece que escoita 4 ou 5 sons de paxaros distintos, e por iso ela pensa que están nunha gaiola. Non vai mal, pero non é exactamente iso.

Chama Jose Antonio, quen din que lle parecen Xílgaros cantando nunha gaiola nun espacio exterior. Non vai mal. Pero necesitamos que nos digan o espacio exacto onde están.

Chama Maria Jesús que pensa que o son está gravado no Loropark de canarias, que a ela cando foi lle gustou moito, e que o son llo recorda bastante. Non vai mal pero non é.

Sona o segundo son para ver se serve para aclarar algo mais as ideas d@s pasaxeir@s.

Chama María que pensa que pode ser nun Parking, por que seica hai moitos paxaros xuntos. Unha bágoa, non daba mal, pero non é.

Volve chamar Chiqui de Sobroso, a quen pensa que pode ser unha feira onde hai animais. Un mercado onde se venden paxaros. Un mercado de animais como inda hai

Chama Moises de Cangas, o experto en paxaros do tren do seran, quen lle parece que pode ser unha granxa. Unha mágoa. Pero non é. Estamos moi preto da cousa, pero inda non é.

Explica Juan o que é, unha paxarería. Unha tenda onde soamente se venden paxaros. Seica hai en Vigo algunha tenda deste estilo. En Maria Berdiales. Haberá que tomar nota é ir gravar algún día o seu son.

Despedímonos unha semaniña mais prometendo volver para a que ven, con outro novo son.

Escoitar o programa [13′26″]

Baixar o audio (en mp3)

Outra semana acode escoitar ao tren do serán, esta vez da man de Horacio Gomez.

Comeza contando que esta semana escoitar está de traballo ala polas Canarias, presentando o proxecto, e tentando construir un mapa sonoro nas canarias.

Esta semana había deberes, @s ointes tiñan toda a semana para pensar sobre o son que achegaramos a semana pasada e que ninguen foi quen de atinar. Tras volver a poñer outra vez o son, a xente segue sen animarse. Recorda Horacio que xa se puxo un parecido nalgunha edición anterior do programa.

Chama Xan dende Vigo, quen pensa que pode tratarse do pantalan de cangas, non é o de cangas, pero si que é un pantalan. Noraboa Xan. Efectivamente. Era arriscado, pero acertou. Xan inclinouse polo pantalan de cangas, porque lle chamou a atención o son que facían os xonetes nas partes metálicas. Preguntado a que soa Vigo, a el chámalle a atención sons como o da antiga serea da factoría de Alvarez.

Outro que tamén chamou é Xurxo de Valdeorras, quen pensaba que se podía tratar o rinchar que fan entre dous vagois. Preguntado por sons especiais que se poden escoitar no barco, el dí que o son do caer das castañas. Xa tan gravadas, pero seguro que as do barco soan de xeito especial. Seica o son do Sil ao pasar polo barco tamén emite un son especial.

Despedímonos ata a semana que ven, propoñendo traer un novo son a ver se @s ointes son que de acertalo. Ata a semana que ven!!!

Escoitar o programa [10′54″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode escoitar.org ao tren do serán, nesta ocasión da man de Juan Gil que chega cargado cun soi moi misterioso.

Tras sonar o son e aclarando que non é Sebi facendo flexións, chama Santi dende Caldas de Reis, quen pensa que pode ser un muiño. Rápidamente Juan dí que non é un muiño. Ruxe demasiado.

Chama Tito dos Mercores, que di que lle parece que é o apritar dos tornillos nunha madeira. Efectivamente, hai tornillos, pero non é madeira. Como parece que a cousa está dificil, volve a sonar o son.

Chama Beni dende Vigo, dí que pode ser unha prensa de viño. Non é unha mala idea, pero é unha boa suxerencia para gravar.

Finalmente anímase Jose quen dí que lle parece que é o seu veciño cando está apretando os tronillos oxidados. Tampouco. Cachissss…

Esta semana parece que o puxemos dificil. Ninguen foi quen de acertar o son que trouxemos hoxe ao tren do seran. Quedan de deberes para a semana que ven a ver se @s ointes do programa, pensando durante a semana, son capaces de dar co que pode ser este son.

Escoitar o programa [8′52″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode escoitar.org ao tren do seran, esta vez da man de Horacio Gonzalez, que vai acompañado polo son do ambiente na Mezquíta de Córdoba.

Tras escoitar o son, que hoxe vai de viaxes, chama Maria que lle parece que pode ser a Basilica do Pilar de Zaragoza, xa que parecia unha iglesia grande. Non acertou pero non vai desencamiñada. É un grande recinto relixioso, pero non o que dixo ela. Seica está mais cara o sur, segundo di Horacio.

Chama tamen Manolo, quen pensa que lle parece que poden ser as campas da giralda de Sevilla. Ao chou, seica. Asi de intrépido que é el. Non acertou, pero non ía mal.

Sona un segundo son que dá mais pistas sobre o que pode ser. Chama outra Maria e di que a ela lle parece que pode ser Allamonte ou o Rocio. Xa lle di Horacio que non. Que lle anda preto pero que non é. Quería dicir outra cousa, pero non lle sae. Teno na punta da lingua e ali se queda. Unha magoa María.

Jose Maria Chama para dicir que a el lle parece que podería ser Rocio tamen. Repite como María, pero xa sabemos que non é. Non está mal. Bo oído. Pero non é.

Alvaro, pensa que pode ser a Alhmabra de Granada. Di que o son que escoitou lle parece medio arabe. Podería ser. pero tampouco é. Enton Horacio di que a cousa anda cerca, que é unha espacio relixioso mistura de distintas culturas. Vaia pistazaaaa!!!

Finalmente, chama Francisco dende Ferrol, quen di que a el lle parece que debe de ser a Mezquita de Córdoba. Si señor!!! Deulle a pista o que escoitaba falar os árabes. Preguntado por Cristina, Francisco dí que el de Ferrol gravaría a son dos barcos entrando na ria. Ou senón tamén os dos asteleiros construíndo os barcos.

Parece que esta semana costou traballo dar co son que era… Menos mal. Xa empezabamos a perder a esperanza de non propoñer novos retos @s ointes da radio galega. Despedímonos ata a vindeira semana esperando ter un novo son que propoñer para ver como anda de oído Galicia.

Escoitar o programa [10′58″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode escoitar.org ao tren do seran, esta vez da man de Horacio e Juan Gil, que van cargado co son do comedor do colexio de primaria de Calo.

Escoitase o son e chama Pedro dende Santa Comba, di que rapidamente que a el lle parecen nenos nun colexio comendo. A primeira!!!. Notase que el de pequeno tamén comía nun comedor e seica inda metían mais barullos. Preguntado por un son que lle gustaría conservar, a el resúltalle especialmente agradable o son da cascada do rio Xallas á que vai pescar todos os domingos pola maña. Tomamos nota, Pedro, e iremos en busca desa cascada.

Explica Juan Gil que o son foi gravado no colexio de Calo, nun estudio que se fixo para estudiar o aspecto sonoro do colexio, para intentar reducir o nivel de contaminación acuústica nas estancias do colexio.

Despidimonos outra semana mais, prometendo voltar para a que ven cargados cun son algo mais dificil.

Escoitar o programa [5′54″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode escoitar.org ao tren do seran, esta vez da man de Horacio Gomez, que vai cargado co son dunha cidade a ver se @s pasaxeir@s son quen de adiviñar a cidade de que se trata.

Sona un primeiro son é a xente non se anima a chamar. Parece que hoxe está difícil a cousa. Dase a pista de que é unha cidade que ten metro, e logo despois sona outra gravación da cidade.

Chama Gonzalo quen di que a el lle parece que pode ser Barcelona, pero a Horacio xa se lle escapou que a cidade era Madrid. Estragou a adiviñanza Horacio. Vaia descoido Andan xustos de tempo hoxe os maquinistas do tren, e como xa sabemos a cidade da que se trata, María de Ferrol e María de Boiro quedan sen poder entrar .

Escoitando o son da praza maior de Madrid baixa escoitar.org do tren do seran ata a semana próxima.

Escoitar o programa [8′29″]

Baixar o audio (en mp3)

Sona o son e o primeiro en chamar é Benito dende Vigo, quen pensa que pode ser un toque de Lume ou Arrebato. non está mal o intento , pero non é. Poidera ser que noutra zona poidera ser ese toque, pero na zona da Insua non se emprega para eso.

Chama Hugo dende Ourenseque di lle parece o toque de perigo, de Lume. Na zona de Allariz e Taboadela, que donde el ten sentido campanas, seica o toque para eses casos é moi parecido a este.

Chama Lucia dende As Pontes, quen di que a ela lle parece o dia de festa, a patrona, a da salida da santa principal. Bufff!!! Xusto o contrario. Xa lle indica Cristina, a conductora do programa, que a ela tamen llo parecia pero que se algo é, é xustamente o contrario a un toque de festa.

O seguinte en chamar é Manolo dende Santa Comba, quen di que pode ser un toque de difunto, cando o suben a iglesia. Vai cerca… difuntos hai, pero exactamente, exactamente, non é o toque que di Manolo.

Finalmente chama Toro dende Salceda de Caselas que pensa que é un toque de anxeliño. Efectivamente… acertou, efectivamente. Preguntado por que son lle parece interesante para gravar, dí que a el, en Salceda, lle chama moita a atención é o sonar do tancaño dos muiños na sua terra, en Salceda.

Comentanto un pouco as curiosidades dos toques de campas como sistemas de comunicación veciñal despimonos unha semana mais escoitar.org do tren do seran prometendo volver a subir a semana proxima cun novo son para atinar.

Escoitar o programa [8′05″]

Baixar o audio (en mp3)

Chama Gonzalo dende Crecente, quen di que a el lle parecen que o que dan é o primeiro toque da misa dos domingos. Efectivamente. Notase que el foi monaguillo na súa parroquia. E tiña que dar os seus toques. Explica que el recorda perfectamente os toques, pero inquirido sobre algún son que crea que mereza a pena ser gravado, contesta que non se lle ocorre ningún.

Comenta Juan Gil que a gravación do toque foi recollida na xuntanza de campaneiros en Insua, Pontecaldelas. Unha xuntanza que foi organizada pola asociación Vaipolorio, onde campaneiros de distintas parroquias de Galicia se xuntaron para tocar distintos sinais de campas, tal e como se facían (ou fan) na súa parroquia.

Inquirido Horacio sobre as futuras actividades de escoitar.org sobre a recolleita de sons en perigo de extinción, comenta que sobre o que se está traballando agora mesmo dende a asociación é na selección de sons para a elaboración de algún tipo de publicación.

Despedímonos unha semana mais dos pasaxeiros do tren, prometendo volver subir a el novamente a semana que ven, puntuais como sempre, cargados con outro son para ver se os ointes son quen de acertalo.

Escoitar o programa [8′05″]

Baixar o audio (en mp3)

Sona o son e inmediatamente chama Andres dende Lugo quen di que a el lle parece moi facil, que dí que a el lle parece unha muxidora mecánica. Efectivamente acertou!!!. Que bo oido ten Andres. Preguntado por algun son que poida ser recollido en Lugo. Seica o rio miño pasando polo Canerio de Lugo.

Chama Jose da Coruña, quen dí que a el lle parecia eso mismo: Unha muxidora mecánica, e comenta que inda o sabado pasado estivo traballando con ela. Preguntado por que son gravar di que o son da roldana dos pozos da aldea. Seica tiña un veciño que o facia todos os dias as 8 da maña para darlle de beber as suas vacas. Outro que comenta é o dos carros, ou o da muxido a man. Apuntamos Jose e veremos.

Comenta Juan que o sabado 13 estará escoitar na celebreción de toques de campas, e veremos de gravar os distintos toques para ver se os ointes son quen de acertalos. Volvemos o mercores que ven.

Escoitar o programa [7′31″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais, escoitar.org acode puntual a sua cita dos mercores co programa das tardes da galega, o tren do seran. Desta volta é Juan-gil o encargado de levar o son, que hoxe é o dos morcegos no entorno do rio gafos.

Sona o son é o primeiro en chamar é Luis de Viveiro, que pregunta si é un animal,e ao dicirlle Juan que si, adiviña rapidamente que é un morcego. El di que escoita perfectamente o son dos morcegos, dato curioso, posto que os seus sons están fora das frecuencias audibles normalmente polo oído humano, e tal e como explica Juan, para gravalo ou escoitalo, hai que empregar aparatos especiais. Preguntado Luis por que son especial habería que escoller en Viveiro, resposta que campas. Que as de Viveiro soan distintas.

Realmente impresionante. A primeira acertaron. Cada dia @s ointes nos sorprenden mais. Explica Juan que a gravación foi realizada no marco da noite europea dos morcegos, que en Galicia foi coordinada pola asociación vai polo rio. E que o morcego seleccionado é dunha especie que emite sons sobre os 45.000 Hz. cando a escoita humana non soe superar os 40.000 Hz. por iso é tan sorprendente que Luis acertara tan rapidamente.

Outra semana mais despidese escoitar.org do tren do serán, prometendo voltar nunha semaniña cargados con un novo son para poñer a proba os oídos d@s oíntes.

Escoitar o programa [7′45″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais, achegase escoitar.org ao tren do seran, esta vez da man de Juan Gil e Horacio, quen van cargado cos sons dos nenos dunha escola aprendendo cun ordenador.

Tras escoitar o son, o primeiro en chamar é Manolo de Santa Comba, quen pensa que o son pode ser o dunha guarderia de rapaces. Non esta mal. Efectivamente. E hai rapaces… non vas mal, Manolo, pero o interesante é saber que é o que están facendo eses rapaces. Non sabe decir. Aprendendo a ler. Di Manolo. non vai mal, pero non é. De todos os xeitos leva unha camiseta.

O siguiente en Chamar é Guzman dende Redondela, que cree que o son é dos rapaces practicando unha obra de teatro. Si se escoitan os rapaces falando, en grupo, como se estivesen traballando por aprender algo, pero non, non é unha obra de teatro.

Chama depois Javier dende o alto do Cofurco, quen di que os rapaces están facendo un rompecabezas. Unha pista : un puzzle que fala. Chama Carmen que di que están na escola. Pero falta algo. É unha escola moderna. Ao final é Carmen a que dí que poden estar traballando con un ordenador. Efectivamente!!! Acertou Carmen!!

Escoitar o programa [12′15″]

Baixar o audio (en mp3)

Outra semana mais acode escoitar.org puntualmente a sua cita co tren do seran. Esta semana está Jesús Otero, quen leva baixo o brazo o son do crabuñado da gadaña.

Sona o son e Chama Victor quen pensa que pode ser unha malladora antiga do trigo. Non está mal Victor. o son é moi repetitivo e parece mecánico, pero non, está producido por unha persoa. Di se pode ser logo unha persoa peneirando no millo, pero tampouco é. Lástima.

Chama Vicente dende Lourenzá quen pensa que pode ser un crabuñado de gadaña.El nunca crabuñou, pero acordase el sendo neno do seu avó crabuñando na gadaña. Efectivamente. Acertou Vicente. Noraboa por ese bo oído, e que gracias a el levase unha camiseta de apolohit 08.

Comenta Jesús que o son foi recollido na aldea de Señorio, no concello de Mazaricos, gracias a Lorenzo, que foi quen crabuñou a gadaña para que fose gravada.

Acabamos así o programa, quedando citados para a semana que ben, levar outro novo son, para demostrar o bo oido que temos os galegos.

Escoitar o programa [9′00″]

Baixar o audio (en mp3)

Unha semana mais acode escoitar a sua cita dos mércores no tren do serán. Esta vez van Juan Gil e Horacio Gomez, cargados con sons gravados na praia das catedrais…

Hoxe está dificil de acertar a ver que tal.

O primeiro valente: Chama pepe dende Rois, dicindo que a el lle parece auga caendo nun caldeiro, nun bañeira. Non vai mal. Cae auga. Pero falta o lugar… Gracias por intentalo.

O seguinte en Chamar é Fernando dende Fisterra, quen di que a el lle recorda o son das palilleiras cando están palillando. Non esta mal, pero non son palilleiras. Hai auga…

Poñemos un segundo son para intentar dar algunha pista mais.

Chama Jose de Urdilde, que pensa que pode ser auga nunha piscina. Vamonos achegando, pero tampouco é. É algo mais grande

Como non se anima ninguén a chamar, escoitamos o terceiro son a ver se dá algunha pista mais aos oíntes.

Chama Carlos dende Ponteareas, que pensa que pode ser o encoro da fervenza de Lourenzá. non. Case pero non. Auga ten, pero inda mais que o encoro.

Chama Antonio que dí que a el lle sona como a cascada do Ezaro. Non. Xa dixemos que non era unha fervenza, pero gracias por intentalo Antonio.

Chama Oscar dende O Milladoiro, quen di que a el parecelle auga caendo nunha cova cerca do mar. Impresionante!!! Deu todo os datos. Soio lle faltou decir cal é o sitio onde pode estar esa cova. E adiviñao: Na praia das catedrais. Si señor!!! Noraboa Oscar por ese bo oído.

Comentan Juan e Horacio que o son foi recollido por suso e Carlos para incorporalo ao proxecto de fonotopias de escoitar.

Noraboa a Oscar polo seu premio. Nos despedímonos unha semana mais esperando volver a semana que ven con un novo son para ver se os ointes do programa son quen de adiviñalo.

Escoitar o programa [11′09″]

Baixar o audio (en mp3)