Unha semana maís acode escotar.org ao tren do serán, como todos os mercores dende hai case dous anos. Desta volta son Horacio e Juan-Gil os encargados de presentarse, cun son realmente misterioso. Seica van con ganas de bronca, pois decidiron poñerllo dificil á audencia do programa, que sempre acaba dando cos sons que se lles propoñemos. E como o son é algo compricado, comenzamos o programa de hoxe cunha pista: é algo gravado nun exterior.

Tras dar esta información sona a primeira toma do son de hoxe, e tras estar un bo anaco soando, indican Juan e Horacio que o que se trata e de indicar o tipo de espacio no que se produce o son…

Chama, de primeiro e valiente como el solo, José, que opina que pode tratarse funha bolera… Non é un mal intento, pero non é José. Hai uns sons percutidos que son moi fortes; certo que nunha bolera cando a bola bate sobre a pista sona ben fuerte, pero non tanto como o son desta semana. Non foi unha mala proposta de todos os xeitos. Di Juan que o espacio en cuestión é algo maís grande e invita @s ointes que se percaten do eco tan particula que presenta…

Chama Carlos, quen opina que pode tratarse dalgún tipo de almacen que teña unha ponte-grua. Parecello polo ruido constante que hai ao longo de toda a gravación. Tamén comenta que pode tratarse dun peirao dalgún porto quizais… Non son malas suxerencias, Carlos… pero non é ningunha delas. Certamente nun almacen hai abondos ruidos fortes e percutidos, pero o espacio misterioso de hoxe é bstante maís grande co dun almacen que poida ter unha ponte grua.

Como parece que está a cousa compricada, sona unha segunda toma do son a acertar, onde comenta juan que se aprecia unha voz, que pode dar unha pista clara do lugar onde nos atopamos.

Tras escoitar este segundo son, chama Esteban dende A Coruña, quen dí que, xa que seica se trata dun lugar grande, poida ser unha sala de exposicións grande, onde estan os operarios metendo ou sacando o material para unha nova exposición. Non é unha mala proposta Esteban, e bastante imaxinativa, pero non é a do son co que estamos tratando hoxe.

Como a cousa parece que está bastante cruda, pasamos unha terceira toma do son desta semana, onde según Juan as voces que se escoitan deberían aclarar, sen ningun tipo de dudas, o espacio do que se trata…

Inmediatamente despois de escoitar esta terceira toma, chama Gonzalo, quen di que tirandose a piscina directamente, a el lle parece un sitio como unha carcere, cando están abrindo e pechando as suas grandes portas. Non é un mal aporte Gonzalo, pero non é ese o son desta semana. Unha mágoa.

Visto que no se anima ninguen mais a chamar, e que o tempo do noso espacio dentro do tren está a rematar, decimidos deixar @s ointes do tren do seran con deberes para a semana que ben, a ver se para enton son capaces de dar co misterioso espacio no que se produce o son que hoxe pareceu resistirselles.

Despedímonos unha semana maís, prometendo voltar a semana que ven, desta volta cargados co mesmo son que hoxe, xa que esta semana non houbo ninguen que fora capaz de atinalo.

Escoitar o programa [11′02”]

Baixar o audio (en mp3)